Kerk_004.jpg

Binnenkort

  • ma 24 feb. (19:00 - )
    Zendingsavond
  • di 25 feb. (21:15 - 22:00)
    Ledenvergadering
  • wo 04 mrt. (19:45 - 21:30)
    Gemeenteavond met ds. Vreugdenhil
  • za 07 mrt. (09:00 - 10:00)
    Doopzitting
  • zo 15 mrt. (09:30 - )
    Bediening HD
  • wo 18 mrt. (10:00 - 12:00)
    Inloopochtend
  • wo 25 mrt. (14:30 - 16:15)
    Bijbelverspreiding dhr. A.H. van der Toorn
  • di 31 mrt. (19:45 - )
    Jaarlijkse ledenvergadering
  • za 04 apr. (08:00 - )
    Paaspakketten
  • wo 29 apr. (14:30 - 16:15)
    Rien Mouw natuurfotograaf leven op de Veluwe
  • De stilte na de storm

    "Totdat ik in Gods heiligdommen inging."
    Psalm 73:17a

    Hoe heerlijk is de stilte! De stilte na de storm. Als de wind dagen aaneen heeft gebulderd met onbegrijpelijke kracht, als zwarte wolken werden voortgejaagd langs de hemel, als stortregens zich hebben ontladen en het wordt eindelijk weer stil, hoe verkwikkend is dan die stilte. Als de hemel weer effen blauw is en de zon haar stralen naar de aarde zendt. Rijk is de stilte na de storm in het rijk van de natuur.
    Maar rijker en heerlijker is de stilte na de storm in het rijk van de genade, in het leven des geloofs. Want ook het geestelijk leven kent z'n stormen. Wie van Gods kinderen kent ze niet? Zeker, in de tijden van de eerste liefde, als de Heere tot ons spreekt, dan kunnen we denken dat het leven voort zal gaan langs kalme wegen en over rustige wateren. Maar op de school van de Heilige Geest wordt het geleerd, dat het leven des geloofs een worsteling, een strijd is. Zo heeft het ook gestormd in het hart van de Godvrezende Asaf. Zo hevig was de storm of de man kon niet anders denken, dan dat de golven en baren hem zouden overspoelen. U weet welke storm er opstak in z'n leven, de storm van de bange twijfel. Psalm 73 is een aangrijpende psalm, de zang van het raadsel.
    Asaf heeft gezien hoe de goddelozen vrede hebben en dat voorspoed hun deel is. Hij heeft opgemerkt, hoe het de onbekeerden maar al te vaak naar wens gaat. Zij zijn niet in moeite als andere mensen; ze worden met andere mensen niet geplaagd. Hun ogen puilen uit van vet; ze gaan de inbeeldingen van het hart te boven. Tegenover die goddelozen, die schijnbaar kunnen doen wat ze willen, ziet Asaf zichzelf. En hij gaat aan het vergelijken. En dan begint 't, als we gaan vergelijken. De vergelijking is de dochter van de ontevredenheid en de moeder van de twijfel. Zou God het weten? Weet God het, dat Zijn kinderen worden uitgemergeld en verdrukt, terwijl de goddelozen hun mond tegen de hemel zetten? Weet God dat? Hoe kan dat? Immers mijn bestraffing is er alle morgens. Hoort u hoe de storm aanzwelt in het hart van Asaf? Bijna waren zijn voeten uitgeweken.
    Bijna! Dankzij de eeuwige trouw van de Heere, Die Zijn kind niet laat verzocht worden boven hetgeen hij vermag, maar Die met de verzoeking ook de uitkomst geeft, is de storm gaan liggen en is het weer stil geworden in Asafs’ ziel. Van Asafs zijde zou er nooit hulp zijn gedaagd. Hij heeft het van zichzelf niet verdiend ook. Maar de Heere Zelf is er aan te pas gekomen en Hij heeft Zijn kind gebracht in het heiligdom. Daar heeft hij Gods verborgen omgang mogen vinden en daar is hem het heiigeheim in Christus Jezus geopenbaard. In het heiligdom, waar het altaar stond en waar het bloed van de offerdieren stroomde als een heenwijzing naar de volkomen offerande van Christus aan het kruis. Paulus zal later schrijven: 'Allen, die godzaliglijk willen leven in Jezus Christus zullen vervolgd worden.’
    De erfenis der heiligen is: 'In de wereld zult gij verdrukking hebben.’ Maar ook: 'Heb goede moed; Ik heb de wereld overwonnen.’ Ik, dat is de Heere Jezus. De storm van Gods toorn heeft gewoed boven de kruispaal van Golgotha, waar Christus is afgedaald in de diepte van de Godverlatenheid, opdat Asaf en allen die met hem een even dierbaar geloof ontvangen hebben, tot God zouden genomen en nimmermeer van Hem verlaten worden.
    Daar in Gods heiligdom is Asafs blik verruimd en zijn kennis verhelderd. Daar mag hij weer het voorrecht ervaren van wat het zeggen wil om nabij God te zijn. En daartegenover ziet hij het einde van de goddelozen; ze vallen neer in een eeuwige verwoesting. En nu moet Asaf belijden hoe dwaas hij was, een groot beest bij God. In alles was hij onvernuftig en hij wist niets, Zijn hart was opgezwollen en de storm loeide. Maar God heeft in Zijn gunst de storm het zwijgen opgelegd. En 't is weer stil. De stilte na de storm. Asaf mag door het geloof heenzien naar het Immanuëlsland; zijn ogen zien de Koning in Zijn schoonheid. Merk er op als aanvechting en bestrijding uw deel zijn. De Heere laat niet varen het werk van Zijn handen. Dan kan het water wel komen tot aan de lippen, maar het zal er niet overheen gaan; om Christus' wil niet. 'Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij U zijn, en door de rivieren, zij zullen u niet overstromen; wanneer gij door het vuur zult gaan, zult gij niet verbranden en de vlam zal u niet aansteken. Want Ik ben de Heere, Uw God, de Heilige Israëls, uw Heiland.’
    Als de storm is uitgewoed en de golven weer zijn bedaard, dan mag het lied van de redding gezongen worden in ootmoed en afhankelijkheid:
    Ja waarlijk! God is Israël goed.
    Voor hen, die rein zijn van gemoed,
    Hoe donker ooit Gods weg mag' wezen.
    Hij ziet in gunst op die Hem vrezen.
    Ja, dat is de Ppsalm van de stilte na de storm.

    Ds. R. Kattenberg

     

    Contact WebMaster